De Barnevelder is na zijn illustratie-opleiding aan de Willem de Kooning Academie in Rotterdam eerst als freelance-illustrator aan de slag gegaan en heeft vervolgens bijna tien jaar bij reclamebureaus gewerkt.
Hij werd uiteindelijk ‘art director’, eerst bij het bedrijf Waal aan de Maas en later bij HGO Communicatie. ,,Dat was erg leuk, maar het gaf me niet de volle vrijheid als illustrator”, zegt de 37-jarige Martijn. Hij koos daarom toch weer voor het werk als freelancer gecombineerd met een baan als docent grafische vormgeving en multimedia op het Cibap Vakcollege in Zwolle.
,,Zes jaar geleden toen onze eerste kleine op komst was, heb ik Luuk het Lieveheersbeest ontworpen”, vertelt hij de geschiedenis van het figuurtje dat hij inmiddels zo vaak tekent. ,,Als de baby een jongen was geweest, had hij Luuk geheten, vandaar de naam.”
Het werd geen Luuk, want het echtpaar kreeg een meisje. Het lieveheersbeestje stond op het geboortekaartje. Bij de geboorte van elk van de volgende drie kinderen kwam er steeds een lieveheersbeestje bij. Hun jongste kind is na drie meisjes een jongetje geworden, geen Luuk, maar Jip. Daar is meteen Jip de Brandweerkip naar vernoemd.
Terwijl Martijn vertelt, bladert hij door een map met voorbeelden van zijn werk. ,,Kijk, deze illustraties heb ik verzorgd voor Scheer en Foppen.” Zijn vinger wijst naar twee folders van deze elektronicazaak. ,,Dan lig je zomaar door heel Nederland in de brievenbus.”
Op de volgende bladzijden staan prenten die hij tekende voor landelijke dagbladen. ,,Ik ben van huis uit met strips opgegroeid. Eigenlijk droomde ik ervan striptekenaar te worden. Maar dat ligt me toch niet zo, dan moet je ook goed verhalen kunnen schrijven. Stripboeken zijn toch weer anders dan gewone illustraties.”
Hij is vooral actief op zijn werkkamer op zolder. Soms voor opdrachtgevers uit de regio. Zo heeft hij enkele ontwerpen gemaakt voor veevoederfabriek De Heus en voor de Jeugdweken van de hervormde gemeente in Barneveld. De Barnevelder werkt in verschillende stijlen. ,,Met pen en inkt, inkt en aquarel, olieverf en vooral ook acrylverf en scraperboard.”
De cartoons zijn grappig en speels. Je ziet er een voorliefde in terug voor illustraties die zeker ook kinderen ongetwijfeld aanspreken. ,,Ik zou wel richting de kinderboeken willen”, geeft hij toe. Wat dat betreft droomt hij van de successen die Max Velthuijs had met de wereldwijd vertaalde boeken over Kikker. ,,Wellicht komt er uit Luuk het Lieveheersbeest nog een prentenboek voort of zelfs een serie boeken.”
Vooralsnog kunnen de illustraties van Luuk het Lieveheersbeest, in verschillende grappige categorieën gekocht worden in de webshop op de site van Martijn: www.martijncornelissen.nl. De kaarten zijn ook te koop bij boekhandel De Wedloop in Barneveld.
,,Maar mensen kunnen ook kaarten op bestelling laten maken’’, benadrukt hij.
Als de verkoop van kaarten van Luuk het Lieveheersbeest aanslaat, wil Martijn Cornelissen ook series kaarten voor volwassenen ontwikkelen.
De Barnevelder over zijn werk: ,,Je hebt als illustrator een unieke rol in een verhaal. Jij mag het beeld bepalen, versterken of verduidelijken. Een illustratie kan de lezer van het verhaal een sfeer laten oproepen die versterkend werkt voor de beleving van het verhaal.”
Wat hem persoonlijk aanspreekt is om in een enkel plaatje een stuk humor te verwerken, die ondertussen het verhaal versterkt. ,,Een illustratie is ook een internationaal uitwisselbare ‘taal’ Zo worden bijvoorbeeld illustraties die ik heb gemaakt voor Lely voor mijn oude bureau in Rotterdam gebruikt over de hele wereld, want de uitingen waarin ze staan zijn in vijf of zes talen gedrukt.’’
Het spannende is volgens hem om als illustrator bij een opdracht het juiste gevoel te vinden, zodat het beeld de spijker op zijn kop slaat. ,,Qua stijl, qua kleur, qua gevoel, qua sfeer en ook qua humor.”
De Barnevelder vindt het heerlijk om baas te zijn over de eigen tijd. ,,Ik werk aan projecten op mijn tijd, natuurlijk als de deadline van de opdrachtgever dat toe laat. Het is zeker geen job van negen tot vijf, meer een uit de kluiten gewassen hobby. Voor iets wat je leuk vindt, vallen de grenzen van tijd weg.”
De illustrator heeft nog allerlei dromen die hij tijdens het gesprek en het bladeren in zijn boek met recent werk verwoordt. ,,Dromen is natuurlijk een kenmerk van kunstenaars, eindeloos dingen willen. Maar je moet het wel gaan doen natuurlijk. Daarom heb ik nu na zes jaar toch actie ondernomen met Luuk het Lieveheersbeest”, zegt hij.
,,Het liefst zou ik dit werk fulltime doen”, gaat Martijn verder. ,,Niet dat ik het werk voor de klas niet leuk vind hoor. De afwisseling is goed. Anders zou ik alleen maar in mijn werkkamer zitten. Nu heb ik contact met die 17- tot 20-jarigen op school. Maar als je hier van zou kunnen leven, dan zou dat fantastisch zijn. Het moet groeien, denk ik. Dat ik ben gaan freelancen is een heel belangrijke stap geweest. Sindsdien heb ik nooit meer om me heen gekeken voor een andere baan. Voor die tijd was dat wel anders.”
Door Tijs van den Brink
Barneveldse illustrator
Martijn Cornelissen timmert
aan de weg
Dromen van een prentenboek
